Afscheidsfotografie is geen werk dat je zomaar kiest. Het vraagt nabijheid, rust en het vermogen om aanwezig te zijn zonder te sturen. Voor mij is dit werk ontstaan vanuit de overtuiging dat juist in momenten van afscheid de essentie van het leven zichtbaar wordt.
Wanneer iemand overlijdt, verandert alles. De tijd lijkt even stil te staan, terwijl er tegelijk zoveel gebeurt. In die kwetsbare momenten zijn het vaak de kleine dingen die later het meest worden gemist: een hand die wordt vastgehouden, een blik, een gebaar van verbondenheid. Dat zijn de momenten die ik vastleg.
Beelden die blijven wanneer woorden ontbreken
In de periode rondom een afscheid schieten woorden vaak tekort. Beelden kunnen dan helpen om vast te houden wat er was. Niet om het verlies vast te leggen, maar om de liefde, nabijheid en verbondenheid zichtbaar te maken.
Afscheidsfotografie biedt families de mogelijkheid om later terug te kijken op hoe het afscheid werd beleefd. Op wie er waren, hoe er werd vastgehouden, hoe het samenzijn voelde. Dat kan steun geven, zowel kort na het afscheid als jaren later.
Reactie plaatsen
Reacties