Onlangs werd mijn verhaal over afscheidsfotografie gedeeld in de Groene Hart Koerier. Een bijzonder moment, omdat het precies raakt aan waarom ik dit werk doe: betekenis geven aan momenten van afscheid, wanneer woorden vaak tekortschieten.
Afscheid nemen van een dierbare is een van de meest ingrijpende ervaringen in het leven. In korte tijd gebeurt er veel. Emoties, ontmoetingen en kleine gebaren volgen elkaar snel op. Juist die momenten zijn vaak vluchtig, maar kunnen later van grote waarde zijn.
Met afscheidsfotografie leg ik deze momenten vast op een rustige en ingetogen manier. Niet om het verdriet centraal te stellen, maar om verbondenheid, liefde en nabijheid zichtbaar te maken. Een hand die wordt vastgehouden. Samen lopen achter de kist. Een blik die alles zegt zonder woorden.
Zoals ik ook in het artikel vertel: herinneringen zijn kostbaar. Beelden helpen om vast te houden wat later betekenis krijgt. Ze kunnen troost bieden, houvast geven en helpen om terug te kijken op een afscheid zoals het werkelijk was.
Families geven vaak aan dat zij mijn aanwezigheid nauwelijks hebben ervaren tijdens het afscheid, terwijl de foto’s achteraf juist veel steun bieden. Dat is voor mij de kern van afscheidsfotografie: er zijn, zonder te storen.
Bij iedere afscheidsreportage hoort ook een album. Geen extra, maar een tastbare plek om vast te houden wat je niet wilt loslaten. Om terug te kijken naar wat er toe deed en nog steeds doet.
Wil je het volledige artikel lezen?
Je bent welkom om het te bekijken via de Groene Hart Koerier:
👉 https://www.groenehartkoerier.nl/afscheidsfotografie-herinneringen-die-blijven-herinneringen-die-blijven-vastgelegd-met-liefde/
Heb je vragen, of wil je rustig praten over wat afscheidsfotografie kan betekenen? Dan ben ik er graag voor je.
Reactie plaatsen
Reacties